تبليغاتX
:: وقتي خنجره دوست بهترين لباس من شد ::

وقتي خنجره دوست بهترين لباس من شد

تو با دست مهربونیت به تنم مرحم کشيدی



 بنام کاتب کتیبه عشق

 گفتی که مرا دوست نداری گله ای نيست

 بين من و عشق تو ولی فاصله ای نيست

 گفتم که کمی صبر کن و گوش به من کن

  گفتی که نه بايد بروم حوصله ای نيست

 گفتی که کمی فکر خودم باشم و ان وقت

 به جز عشق تو در خاطر من مشغله ای نيست

 رفتی تو خدا پشت و پناهت به سلامت 

 بگذار بسوزد دل من مسئله ای نيست

 

شبیه برگ پاییزی ، پس از تو قسمت بادم                                        

 خداحافظ ، ولی هرگز نخواهی رفت از یادم

  خداحافظ ، و این یعنی در اندوه تو می میرم                                        

 در این تنهایی مطلق ، که می بندد به زنجیرم

  و بی تو لحظه ای حتی دلم طاقت نمی آرد
                                    

  و برف نا امیدی بر سرم یکریز می بارد
 

 چگونه بگذرم از عشق ، از دلبستگی هایم ؟
                                     

   چگونه می روی با اینکه می دانی چه تنهایم ؟
  

خداحافظ ، تو ای بانوی شب های غزل خوانی
                                      

  خداحافظ ، به پایان آمد این دیدار پنهانی

خداحافظ ، بدون تو گمان کردی که می مانم
                                    

   خداحافظ ، بدون من یقین دارم که می مانی !!!


شعر خواندنی:

این شعر خواندنی

این عشق ماندنی

این لحظه های باتو بودن

                  سرودنی ست

این تیره روزگار

در پرده ی غبار دلم فرو گرفت

تنها به خنده

            یا به شکر خنده های تو

گردو غبار از دل تنگم زدودنی ست

در روزگار هر که ندزدید مفت باخت

من نیز می ربایم

اما چه؟

       ــ بوسه،

                   بوسه از آن لب ربودنی ست

 دست مرا بگیرو عهد عشق بند

تنها تویی که بود ونبودت یگانه بود

غیر از تو، هر که بود

              هر آنچه نمود 

                                 نیست

این عشق ماندنی

این شعر خواندنی

این شور بودنی

این لحظه های پر شور

این لحظه های ناب

این لحظه های با تو بودن

                             ــ سرودنی ست

www.sarzamineroya.blogfa.com

     

خلوتم را نشكن

شايد اين خلوت من كوچ كند

به شب پروانه

به صداي نفس شهنامه

به طلوع اخرين افسانه

و غروبي كه در ان

نقش ديوانگي يك عاشق

بر سر ديواري پيدا شد.

خلوتم را نشكن

خلوتم بس دور است

ز هواي دل معشوق سهند

خلوتم راه درازي ست ميان من و تو

خلوتم مرواريد است به دست صياد

خلوتم تير وكماني ست به دست ارش

  خلوتم راه رسيدن به خداست

 

 

 همچنان در جستجوی عشق تا بیابم
در کنارش بنشینم تا ابد بستایم
تو کجایی که همه پاکی عشق از توست
همه ناباوریهایم با تو خواهد شد سست
تو کجایی که نگاهی به نگاهت بکنم
سیر شوم از هر نگاه دیگری دل بِکَنم
تو کحایی که همه هستی را در منِ دیوانه ببینی
آسمانی بشوی، نه چون مردانِ زمینی
تو کجایی که با هم به تکامل برسیم
نو شویم و پر گشاییم و از اینجا برویم
تو کجایی که صداقت را با تو بشناسم
با سخنهای خود افکارت را من بنوازم
تو کجایی نکند مرا ز یادت ببری
یا که در غمِ نبودم رو به صحرا بروی
تو کجایی نکند جایگذینم بکنی با دگری
خو بگیری نگذیر با عشقهای گذری
تو کجایی که سوختم در سرای نبودت
سر برس لبریز عشقم کن و سیراب وجودت

ای کاش دنیا به همان اندازه که می گویند

کوچک باشد

حالا تو هرچه قدر هم که دور باشی

نزدیکی...

خیلی نزدیک...

+نوشته شده در17 Feb 2008ساعت 11:1 AM توسط کاوان |